• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
  • https://www.facebook.com/pages/Memleket/128087563946334?fref=ts
  • https://twitter.com/cemal_oral

Hava Durumu
Hamza Yıldız
HATIRALAR HAYATIN KENDİSİDİR
30/10/2019

 

Bu şehre 1962 yılında geldiğimde çocuktum. İlk kira evimiz İstiklal mahallesinde idi. O da benim gibi çocuktu ama çok hızlı büyüyordu. Köylerden, komşu kasabalardan insanlar adeta sel olmuş akıyordu. Sokaklar kışın çamur, yazın tozdan geçilmiyordu. Havası kirliydi, sabahları sisliydi ama iş vardı ve doyuruyordu. Beni köyümün özgürlüğünden koparmıştı, ısınamamıştım ve sevmiyordum açıkçası. İkide bir köye kaçıyordum. Eski salahane yolundan ve yaya olarak Hacılar köyüne kadar yürüyordum.

Mecburiyetler yeni alışkanlıklar yaratır. Arkadaşlarım, ağabeylerim, ablalarım oldu  zamanla. Yeni ve farklı dünyalara uyum sağladım. Tam alıştım derken babamın işi bizi Maltepe köyüne götürdü. İlk üç sınıfı orada okudum. Orada Zogar'a sünnet oldum. Bir ayda anca iyileştim.

Sonra tekrar Çan.  Bu defa Mustafa çavuşun kiracısıydık. Ben o sokakta adam oldum. En büyük acıları ve mutlulukları o Esenlik sokakta yaşadım. Zeliha ve Emine teyzelerimi hala unutamam mesela. İnsanlar mekanları, mekanlar insanları besliyor. O sokakta öğrendim.

M.Emin Avunç hala unutamadığım öğretmenimdir. Halil Karakuz'dan idareceliği, Süleyman Tekeli öğretmenimden sevgi ve şefkati öğrendim. Bunlar benim rol modellerim oldu öğretmenlik hayatımda. Aslında onların ruhu ve özlemini taşıdım her sınıfa girişimde. Onların izinden yürüdüm hayata. Değerlerini mücadele ettikçe, yalnız kaldıkça ve inadına devam ettikçe öğrendim. Ve zaman geçtikçe onlara benzediğimi gördüm. Ve babamın mücadele ruhu ve delice ama haklı, yılmayan karakteri hep yanımdaydı.

Eski Demirci bloğu ve orta okul yıllarım...Efsane öğretmenler ve arkadaşlıklardan kurulmuştu sanki ve liseli büyüklerimizden .Bir bütündü bu şehir ve herkes çabası, karakteri, çabası veya serseriliğiyle efsane yaratıyordu.

Yazarlığımı ve şairliğimi  Muttalip hocama borçluyum mesela.  Bir kompozisyon yazılısı sonucunu açıklıyordu. Herkesin notunu söyledi. En yüksek not beş. Bana ''kaç bekliyorsun'' dedi. Kafam karıştı. ''Yedi'' dedim. Notum dokuzdu, ve hocanın son notuydu.

Nereyi yazmıştım biliyor musunuz? O okulun yanındaki Nuri dedenin bakkalını. O merhum Yakup Boran'ın babasını.

Aradan yıllar geçti. Muttalip hocam Çan'a geldi. Oturup sohbet ettik. Ona iki kitabımı imzalayıp verdim. Bana baktı ve dedi ki:

-O kağıttan anlamıştım.

 

Hamza Yıldız/Hatıralar/26.10.2019

 

 



264 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

AKORDU KAÇAN BİR ŞARKI - 15/03/2020
Yaşlılığın son demlerindeki bu yoğunluk hayra alamet değil.Dün Yenice,Karaköy maden direnişinde arkadaşlarımıza desteğe gittik.
SEVİŞME BEREKETİ - 07/03/2020
Her defasında Paslı bıçaklarla sırtımdan vuruldum
DAYI - 24/02/2020
İki sözcük hayatımda çok değerlidir.Anne ve dayı...
AĞIR OLAN KURŞUN DEĞİL HAYAT - 20/02/2020
Akşam Kepez Kent Konseyi'nin yemeği var.Çamlıca düğün salonundayız.Buluşmalar ve kucaklaşmalar,sohbetler...Hepsi var.İyi ki var.İnsanız birbirimize ihtiyacımız var.
GECE NOTLARI - 05/02/2020
Değişmek veya değiştirmek gerekiyor bazen hayatı.Alışkanlıklardan kurtulmak kolay değil elbette.Durağan ve kabullenilmiş kalabalıklardan yalnızlığa evrilmek...
İNSAN ŞEHRİNİ İÇİNDE TAŞIR - 29/01/2020
Gitmen gerekir bir gün. Geçmişi alışkanlıkları, sevdaları,kırılmışlıkları toplarsın bir valize,ayakların istemese de yürürsün ilk terminale.
İNSANLAR VE MEKANLAR - 17/01/2020
İnsan emeği ve hayalleri ile kurar bir şehri.Mekanlarını sabırla inşa eder ve adeta ruhunu katar evlere,sokaklara,parklara.Sonra roller değişir bir kaç nesil sonra.
KONFERANSIN TEK SORUSU - 12/01/2020
Doksan yedi yılları sanırım.Radyoda şiir programları yapıyorum.Metinlerini yazıyor
AŞK MEVSİMSİZDİR LAMİA - 05/01/2020
İçim üşüdü,kirpiklerin buz tutmuş Çok uzaklardan mı geldin Lamia
 Devamı