• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
  • https://www.facebook.com/pages/Memleket/128087563946334?fref=ts
  • https://twitter.com/cemal_oral

Hava Durumu
Hamza Yıldız
VAGON
14/05/2019

 

Altı yaşındaydım. Babamın işi dolayısıyla Maltepe köyüne taşındık. Babamın öğle yemeğini götürme görevi benimdi. Elimde sefertası, sırtımda ekmek torbası yola koyulurdum. Dudağımda ıslık, elimde kendimi köpeklerden korumak için değnek...Kocabaş çayının üzerinde kamyonların kömür taşıması için bir köprü vardı. Yanında da sel geldiği zaman işçilerin ocağa gitmesi için asma köprü. Ben asma köprüyü tercih ederdim. Yürürken yaylanırdı çünkü. Oyun hissi verirdi üzerinde yürümek. Köprüden sonra yürümeye devam ederdim ocağa kadar. Babamın ocak idare binasında bir odası vardı. İşçiler beni severdi. Odasında babamı beklerdim. Kafasında bareti ve elinde karpit lambasıyla gelirdi. Sarın ve mavi gözlü bir devdi benim gözümde. Yüzünden kömür karası eksik olmazdı. Onun hikayelerini rahmetli olduktan sonra eski iş arkadaşlarından çok dinledim. İşçiden yana oluşunu unutmamıştı arkadaşları. Zaten Çan'a dönmemizin sebebi de sendikaya başkan oluşundandı.

Bir gün yine ona yemek götürmüştüm. Yemekten sonra beni kapalı işletmenin girişine götürdü. Katırların çektiği bir vagonun içine oturttu. Ayağa kalkmamamı tembih etti. Karanlık bir yolculuktu ama korkmadım. Vagon tıkırtıları hoşuma gitmişti. Katırlar durduğunda babam beni vagonun içinden çıkardı. Bir asansöre bindik beraber ve yerin altına doğru inmeye başladık, gıcırtılar içinde. Vagonları da bu asansörle indirip çıkarıyorlarmış. Bir tünelin içine doğru yürüdük. İşcilerin kimi kömür kazıyor, kimi de vagonlara kömür dolduruyordu.

Babam bana dönü ve: ''Okumazsan burada çalışırsın benim gibi.'' dedi. Sonra beni yine bir vagonun içinde yeryüzüne gönderdi. Tam altı çocuğunu da bu kömür ocaklarından kazandığı parayla okuttu,evlendirdi.

Aradan yıllar geçse de o asma köprüyü ve yeraltına katırların çektiği vagon içinde yaptığım yolculuğu unutmadım.

Bu satırları da Soma faciasında hayatını kaybeden işçilerimizin ve babamın aziz hatıralarına dua niyetine yazdım. Rahmet olsun.

 

Hamza Yıldız/Gece Notları/13.05.2019

 



229 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

AKORDU KAÇAN BİR ŞARKI - 15/03/2020
Yaşlılığın son demlerindeki bu yoğunluk hayra alamet değil.Dün Yenice,Karaköy maden direnişinde arkadaşlarımıza desteğe gittik.
SEVİŞME BEREKETİ - 07/03/2020
Her defasında Paslı bıçaklarla sırtımdan vuruldum
DAYI - 24/02/2020
İki sözcük hayatımda çok değerlidir.Anne ve dayı...
AĞIR OLAN KURŞUN DEĞİL HAYAT - 20/02/2020
Akşam Kepez Kent Konseyi'nin yemeği var.Çamlıca düğün salonundayız.Buluşmalar ve kucaklaşmalar,sohbetler...Hepsi var.İyi ki var.İnsanız birbirimize ihtiyacımız var.
GECE NOTLARI - 05/02/2020
Değişmek veya değiştirmek gerekiyor bazen hayatı.Alışkanlıklardan kurtulmak kolay değil elbette.Durağan ve kabullenilmiş kalabalıklardan yalnızlığa evrilmek...
İNSAN ŞEHRİNİ İÇİNDE TAŞIR - 29/01/2020
Gitmen gerekir bir gün. Geçmişi alışkanlıkları, sevdaları,kırılmışlıkları toplarsın bir valize,ayakların istemese de yürürsün ilk terminale.
İNSANLAR VE MEKANLAR - 17/01/2020
İnsan emeği ve hayalleri ile kurar bir şehri.Mekanlarını sabırla inşa eder ve adeta ruhunu katar evlere,sokaklara,parklara.Sonra roller değişir bir kaç nesil sonra.
KONFERANSIN TEK SORUSU - 12/01/2020
Doksan yedi yılları sanırım.Radyoda şiir programları yapıyorum.Metinlerini yazıyor
AŞK MEVSİMSİZDİR LAMİA - 05/01/2020
İçim üşüdü,kirpiklerin buz tutmuş Çok uzaklardan mı geldin Lamia
 Devamı