• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
  • https://www.facebook.com/pages/Memleket/128087563946334?fref=ts
  • https://twitter.com/cemal_oral

Hava Durumu
Hamza Yıldız
DAKTİLO
03/05/2019

 

Yazma hastalığım çok erken başladı benim.Ders kitaplarımın sayfalarına mısralar karalardım mesela.Hem dersi dinler,hem mısralar düşerdim satır aralarına.Dinleme yetim fazlaydı,bilirdim.Not sıkıntım hiç olmadı,ingilizce dersi hariç.Kulak ve yürek üzerine inşa edilmişti benim hayatım.Biliyordum farklılığımı.

Koca anamın masalları açmıştı kulaklarımı.Göğsüne yaslanarak uyurdum ama masal bitmeden gözlerim kapanmazdı.Yüreğe dairdi bütün işi.Ben onun masalları ve yüreğe dair amellerine tanıklık ederek büyüdüm.Dinlemek ve anlamak...Anlamak ve sevmek...Sevdanı yaşamak ve yaşatmak...

Öğretmenliğe atandım.Boran Kitap Kırtasiye,yani Yakup Boran abim bana zorla harman veresiye bir daktilo sattı.İki maaş tutarı falan.İki parmak,çat çat...Yanlış oldu,kağıdı yırt,at.Üstelik gaz lambası ışığında...Sonra daksil falan çıktı ama ne eziyet.Sanat okulunda demir döverken bu kadar terlediğimi hatırlamıyorum.Uzun zaman sonra daktilo en sadık arkadaşım oldu.Onunla yazdığım şiirleri mektupla dergilere göndermeye başladım.

Çok sonraları o taktilo tıkırtıları hece ritminde vurmaya başladı.Ruhumun musikisini bulmuştum.Artık daktilo tuşları ruhumla dans ediyordu yalnızlığımın çıldırtan anlarında.Ama mutlaka gece bir şiir çıkartıyordu daktilo tıkırtısında...O şiir tadı hala damağımda ama artık daktilom yok.Bilgisayar tuşları sessiz ve nefessiz.O tat,o tuş musikisi yok...Daktilo benim gurbet gecelerimin tek dostu idi.

O benim bir uzun dönem yol arkadaşım oldu.Hiç ihanet etmedi.Yüreğimden ne döküldüyse,parmak ve yürek gücüm olduğu sürece yazdı.Ben onu valizimde,o beni yalnız gecelerimde taşıdı.

Dadaloğlu sözü sanırım.Delikli demir icad oldu,mertlik bozuldu diye.Bilgisayar icad oldu,daktilo da taca çıktı.Ama evimde hala.Kırık makarasını bulabilsem inanın tekrar onunla yazacağım.O tuş tıkırtısını çok özledim.O musiki ritmine ve birilerine değil,ruha o musiki ritminde yazmayı çok özledim.

Teknoloji ve bir ömre çok fazla gelen değişim yorgunu bir nesiliz biz.

İnsan yaşlandıkça geçmişini özler demişti bir bilge.Hayatın külleri karıştırılmadan,köz bulunmadan yeni bir ateşin başında toplanılmazmış.

Daktilo tuşları tıkırdasaydı sanırım o şiire Lamia mutlaka dönerdi.

 

Hamza Yıldız/Gece Notları/03.05.2019



158 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

AKORDU KAÇAN BİR ŞARKI - 15/03/2020
Yaşlılığın son demlerindeki bu yoğunluk hayra alamet değil.Dün Yenice,Karaköy maden direnişinde arkadaşlarımıza desteğe gittik.
SEVİŞME BEREKETİ - 07/03/2020
Her defasında Paslı bıçaklarla sırtımdan vuruldum
DAYI - 24/02/2020
İki sözcük hayatımda çok değerlidir.Anne ve dayı...
AĞIR OLAN KURŞUN DEĞİL HAYAT - 20/02/2020
Akşam Kepez Kent Konseyi'nin yemeği var.Çamlıca düğün salonundayız.Buluşmalar ve kucaklaşmalar,sohbetler...Hepsi var.İyi ki var.İnsanız birbirimize ihtiyacımız var.
GECE NOTLARI - 05/02/2020
Değişmek veya değiştirmek gerekiyor bazen hayatı.Alışkanlıklardan kurtulmak kolay değil elbette.Durağan ve kabullenilmiş kalabalıklardan yalnızlığa evrilmek...
İNSAN ŞEHRİNİ İÇİNDE TAŞIR - 29/01/2020
Gitmen gerekir bir gün. Geçmişi alışkanlıkları, sevdaları,kırılmışlıkları toplarsın bir valize,ayakların istemese de yürürsün ilk terminale.
İNSANLAR VE MEKANLAR - 17/01/2020
İnsan emeği ve hayalleri ile kurar bir şehri.Mekanlarını sabırla inşa eder ve adeta ruhunu katar evlere,sokaklara,parklara.Sonra roller değişir bir kaç nesil sonra.
KONFERANSIN TEK SORUSU - 12/01/2020
Doksan yedi yılları sanırım.Radyoda şiir programları yapıyorum.Metinlerini yazıyor
AŞK MEVSİMSİZDİR LAMİA - 05/01/2020
İçim üşüdü,kirpiklerin buz tutmuş Çok uzaklardan mı geldin Lamia
 Devamı