• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
  • https://www.facebook.com/pages/Memleket/128087563946334?fref=ts
  • https://twitter.com/cemal_oral

Hava Durumu
Şuayip Odabaşı
sodabasi-57@hotmail.com
EZİNE’NİN ÇOCUKLARINA ÖLÜM BİLE AĞLADI
10/02/2019

 

“Ezine’nin çocukları!

Artık dönmeyecekler geri.

Gözlerimizin yaşını bitiren pişmanlığımız,

Af edilmeyecek.

Kutsamamız gereken hayatın zamansız bitişiyle,

Feryatlarımızın ardına gizlenen ölüm meleği…

Ölümü kutsayanları duasız bırakacak.

O yere böyle gidilmeyecekti.

Ölüm bile kızdı bu gidişe.

Böyle zamansız ölünmeyecekti.

Öldü o güzel çocuklar!

Zaman bile ağladı zamansızlığına…

Zaman bile ağladı bu ölümlere…

Ölüm bile ağladı.

 

Fotoğraflarına uzun uzun baktım o çocukların. Karşımda 1970 yılında, sele kapılıp ölen amcamın oğlu Hayrettin geldi. O yıllarda otomobil görmek bile büyük olaydı. Yine bugünkü gibi doğanın kızgınlığına uğrayan yerler vardı. Bir saatte yağan yağmurun oluşturduğu seller zamansız ölümleri genç insanların üzerinde deneyip başarılı oluyordu.

Bugünde öyle. Tedbirsizliklerin ödülü olarak, ölüp hep yanımızda. Gençlerin hayat tecrübelerinin azlığı işi daha da kolay hale getiriyor.

Gitti gençler. Kim ki bu çocuklarının öldüğünü öğrendi. Hemen yorumunu yazdı. “Mekânları cennet olsun.”, “Allah rahmet eylesin.”, “Allah bir daha böyle bir ölüm vermesin!”, “Şehidin var Çanakkale!” İnsanlar daha can yakıcı sözler bulup yazma yarışına giriyorlar. En iyi ölümü kim kutsayabilir? Cenaze namazını kıldıran imamlar bile coşuyor, böyle genç ölenlerin cenazelerinde. Siyasi bir söylem gibi bir söz, bir haber başlığı. “Başın sağ olsun E…”

Başları sağ filan değil işte. Öldü çocuklar.

Bir kişi bile olayın oluş şeklini yazma cesareti gösteremiyor.

Bir kişi bile otomobilin nasıl sele kapıldığını dillendiremiyor.

Ölen çocukların hiçbirisinde, bir felaket halinde ne yapacaklarına dair geliştirecekleri hareketlerle ilgili hiç bilgileri yok. İddia ediyorum, şu gün deprem olsa kişisel tedbir alabilecek bilinçli bir kişi bile bulamazsınız.

Çocuk evden otomobilin anahtarını izinsiz almış. Arkadaşına vermiş. Dereye uçmuşlar. Otomobili kullananlar acemiymiş. Yok köprüden uçmuşlar. Yazın çayın geçilen yerinden geçmek istemişler. Sel suyundan geçeriz demişler. Otomobil motoru suyun içinde durmuş. Otomobilin üstüne çıkan bir çocuk telefonla yardım istemiş. Miş! Miş! Miş!” Nedir doğru olan? Ders alacak bir durum yok mudur? Yoksa “Allah rahmet eylesin” demek her şeyi kökten çözüyor mu?

Hata yapan çocuklar, hatalarını canlarıyla ödediler. Annelerin babaların canları ne halde acaba? Anne babaların pişmanlıkları, hangi davranışlar üzerine acaba?

Bakın çevrenize.

Motosiklet kazaları; Yaş küçük, kask yok, ehliyet yok. Ana baba şımartması…

Silahla ölüm; Açıkta tüfek silah bırakma, Çocuklara tüfek verip ava gönderme. Silahla oynama, düğünlerde silah patlatma…

Yüzme bilmeme; yüzme bilmeden denize, çaya havuza girme…

Ve de bir kaşık suda boğulma ölümleri…

Meydana gelen her genç ölümün sonunda ders alıyor muyuz? Bence almıyoruz. Hiçbir şeyden ders almıyoruz. Yaşamayı değil, şatafatlı cenazelerle ölümleri kutsuyoruz.

Bu anlayışı değiştirmemiz, gençlerin ölümünü engelleyecek tedbirleri almamız gerekir. Yaşamayı kutsamak ve daha iyi yaşamanın yollarını öğrenip benimsememiz lazım.

Cahit Sıtkı Tarancı;

“Memleket isterim

Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;

Olursa bir şikâyet ölümden olsun.” Diye şiir yazmış ya.

Bu şikâyet, inancımız gereği yaşını başını alıp eceliyle ölenler için değil elbette.

Ancak; ben ölümü kutsamıyor, şikâyet ediyorum. Daha baharında olan genç fidanların ölümüne şikâyetim var.

Çocukların ölümlerinde, ihmali olan analar babalar sizden de şikâyetçiyim. Bu yazıyı yazmasaydım, kendimden de şikâyet ederdim.

Unutmadan:

Yazmış ya birisi; Hem de son söz gibi yazmış.

“Paylaşılacak bir şey yok. Acıdan başka. Başımız Sağ olsun Çanakkale. #ezine”

Acıdan başka çok şey var Çanakkale! Çok şey var! Çocuklar ölmüş. Neyin başı sağ olacak?

Çanakkale, acıdan başka paylaşılacak güzelliklerle dolu.

Genç ölümleri önleyecek, ya da en aza indirdiğimizde, her şey daha güzel olacak.

“Toplumsal ve aile eğitimi şart abim, sonucu çok acı oluyor bunun gibi maalesef.” Diyen yorum işin özeti.

Acısız günler, Çanakkale’mizin ve ülkemizin olsun.

 

Şuayip Odabaşı

8.2.2019/Kepez/Çanakkale



419 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

YENİCE KARLIDIR ŞİMDİ - 28/01/2020
Dağları hep duman duman. “Yenice” karlıdır şimdi. Islık çalar sert rüzgârlar, Sobalar harlıdır şimdi.
ARKASI YARINLAR - 20/01/2020
Arkası yarınlarda oynadık hep Dizi dizi dizdik tüm umutları Aradıklarımızı bulamadık Ne fakir oğlanda ne zengin kızda
YAZI YAZMANIN ZORLUKLARI/BİR KASABA…BİLGİLENDİRME - 06/01/2020
Bir hafta önce bir yazı paylaştım. Bu yazıdan alınanların olduğunu gördüm.
DAVAR - 30/12/2019
Bir çoban önünde, gece ve gündüz, Birkaç yıllık saltanat her davarda. Birde bakmışsın asmışlar çengele, Eti yenmiş bitmiş, postu duvarda.
BEN ONLARI İNSAN SANDIYDIM - 04/12/2019
Giyim kuşamlarına baktım. Ben onları insan sandıydım.
BİZİM KİMSEMİZ YOK KIZIM - 03/11/2019
Anadan babadan başka. Bizim kimsemiz yok kızım.
ANLAR - 24/10/2019
Bu âlemde kim kimi anlar. Vardır anlamanın başladığı anlar.
ZAVALLI KAPI (Çocuklara Öyküler-2.Bölüm) - 16/10/2019
O bir sınıf kapısıydı. Ahşaptan yani çam ağacından, kavaktan yapılmıştı. Yapısı biraz narindi. Bağışıklık sistemini kaybetmiş, her gün hasta olan bakımsız birisi gibiydi.
ZAVALLI KAPI (Çocuklara Öyküler-1.Bölüm) - 11/10/2019
Zil sesini duyunca yüreği cız etti. Her zil çalışında, ne yapacağını bilemiyordu. Çaresiz bir durumdaydı, her zaman ki gibi. Kediden korkan fare gibiydi.
 Devamı